گروه اجتماعی/ امیرحسین دودی
به گزارش پایگاه خبری باران شمال، آیین معارفه سید بهنام مهردل به عنوان سرپرست جدید اداره کل آموزش فنی و حرفهای استان مازندران برگزار شد؛ مدیری که با نگاهی متفاوت و دغدغهمند، نه تنها به آمارها، بلکه به «گمشدگان عرصه مهارت و اشتغال» چشم دوخته است.
در شرایطی که آمارهای رسمی از گرفتار بودن یک چهارم جوانان ۱۵ تا ۲۴ ساله کشور در وضعیت هشدارآمیز «نییت» (NEET) حکایت دارد—یعنی جوانانی که نه شاغلاند و نه دانشجو—مدیری با دغدغهای تازه سکان آموزش فنی و حرفهای استان مازندران را به دست گرفت. سید بهنام مهردل، نویسندهی یادداشتی تأملبرانگیز با عنوان «رویارویی با سایههای گمگشته»، در آغاز مسئولیت خود بر ضرورت «شناخت، جذب و توانمندسازی نییتها» به عنوان رسالت اصلی سازمان متبوعش تأکید کرد.
مهردل در یادداشت خود، ضمن اشاره به تجارب موفق جهانی در مواجهه با این بحران خاموش، از مدلهای اجرایی در کشورهایی چون آلمان، ژاپن، دانمارک و سنگاپور یاد کرده و خواهان حرکت بهسوی الگوبرداری بومی از این طرحها شده است. او با نقد ساختارهای سنتی و نگاه صرفاً آماری به خروجیهای آموزشی، خواهان تحول در شاخصهای ارزیابی عملکرد مراکز شد؛ تحولی که به جای کمیت، بر کیفیت اثرگذاری بر زندگی جوانان حاشیهنشین تمرکز دارد.
سرپرست جدید اداره کل آموزش فنی و حرفهای مازندران با هوشیاری نسبت به ریشههای اجتماعی و اقتصادی پدیده نییت، هشدار داد که غفلت از این قشر میتواند به موجی از بحرانهای بعدی در حوزههای جمعیتی، امنیتی و اقتصادی منجر شود؛ همانگونه که تجربه یونان، ایتالیا، عراق و سوریه نشان داده است.
در یادداشت او آمده است: «بیعملی امروز در قبال این سرمایههای انسانی بلاتکلیف، فردا هزینههای گزاف اقتصادی و اجتماعی بر دوش جامعه خواهد نهاد؛ هزینههایی که دامنهاش از بار تأمین اجتماعی و کاهش بهرهوری ملی فراتر رفته و پیامدهای ناگوار امنیتی و فرهنگی را در پی خواهد داشت.»
بر این اساس، اداره کل آموزش فنی و حرفهای استان مازندران بنا دارد در دوره جدید مدیریتی، با رویکردی مسئلهمحور، دادهمحور و مبتنی بر تعاملات بیننهادی، ریلگذاری نوینی در برنامهریزی آموزشی و جذب مخاطب انجام دهد؛ از جمله بهرهگیری از دادههای شبکههای اجتماعی، تحلیلهای جغرافیایی و برگزاری کمپینهای میدانی جذب جوانان.
این نگاه تازه، بهویژه در استانی چون مازندران که هم با مسائل مهاجرت، هم پیری جمعیت و هم رشد آسیبهای اجتماعی روبروست، میتواند به نقطه عطفی در سیاستگذاری مهارتآموزی تبدیل شود؛ بهشرط آنکه با حمایتهای عملی و منابع کافی همراه گردد.
در پایان، مهردل با نگاهی آسیبشناسانه اما امیدمحور تأکید میکند: «بازگرداندن این نیروهای معطل به چرخه تولید و کرامت، نه یک انتخاب، که فریضهای اجتنابناپذیر است.» اکنون باید دید که این دغدغهمندی در میدان عمل، تا چه اندازه میتواند پاسخگوی نیازهای نسل خاموش باشد.
عکس: خلیل دردانه
دیدگاهتان را بنویسید