اختصاصی باران شمال/ به قلم سیده سماء حسینی
۱۷ مردادماه، روز بزرگداشت خبرنگار، فرصتی است تا نگاهی بیندازیم به تلاشهای بیوقفه و گاه مظلومانه کسانی که در خط مقدم جبهه آگاهی، شبانهروز برای روشنگری و بازتاب واقعیتها میکوشند. خبرنگار بودن تنها یک شغل نیست؛ رسالتیست برای زنده نگهداشتن حقیقت، حتی اگر به بهای جان تمام شود.
خبرنگاری؛ شغلی میان خطر و رسالت
شاید بسیاری خبرنگاری را صرفاً نگارش و گزارش ببینند، اما این حرفه در بسیاری مواقع، به معنای ورود به قلب خطر است؛ در میدان جنگ، دل حادثه، آتشسوزی، بحرانهای اجتماعی، سیاسی و اقتصادی. خبرنگار باید جایی باشد که دیگران از آن میگریزند.
از دسترسی به اطلاعات صحیح در شرایط بحرانی گرفته، تا تهدیدهای امنیتی، فشارهای سیاسی، محدودیتهای رسانهای و حتی حملات فیزیکی — همه و همه بخشی از چالشهایی است که خبرنگاران با آن روبهرو هستند.
جنگ دوازدهروزه؛ فریادی خاموشنشدنی از دل آتش
در جریان جنگ دوازدهروزه، خبرنگاران و عوامل رسانهای، بهویژه صدا و سیما، یکی از پرخطرترین و نفسگیرترین مأموریتهای خبری خود را تجربه کردند. در حالیکه مواضع خبری مورد حمله و حتی “ترور رسانهای” قرار گرفتند، کوچکترین خللی در پوشش خبری ایجاد نشد.
ساختمان صدا و سیما در این جنگ هدف حمله قرار گرفت؛ این اتفاق نه تنها نشانی از ترور فیزیکی، بلکه تلاشی برای خاموش کردن صدای حقیقت بود. اما خبرنگاران و عوامل رسانهای، بدون لحظهای توقف، چراغ آگاهی را روشن نگه داشتند. گزارشها، پخش زنده، تحلیلها و اطلاعرسانیهای بهموقع ادامه یافت؛ گویی این حملهها نه ترسی در دلشان انداخته، نه خللی در عزمشان وارد کرده است.
شیرینیهای تلخمزه این راه
در کنار همه سختیها، خبرنگاری پر از لحظات غرورآفرین است؛ از رساندن صدای بیصداها، تا نجات جانها با اطلاعرسانی دقیق و بهموقع. خبرنگار، امید را منتشر میکند، اعتماد عمومی را زنده نگه میدارد و وجدان جامعه است.
شیرینی کار، همان تأثیریست که بر بیداری یک ملت میگذارد. زمانی که گزارشی، افکار عمومی را بیدار میکند یا یک حقیقت پنهان را عیان میسازد، ارزش این کار فراتر از پاداشهای مادی میشود.
روز خبرنگار، نه فقط گرامیداشت یک حرفه، بلکه یادآور تعهدی است که خبرنگار به مردم، به حقیقت، و به وجدان جمعی دارد. خبرنگاران، سربازان بیسلاح جنگ نرم هستند؛ جنگی برای آگاهی، برای روشنگری و برای زنده نگه داشتن شعله حقیقت.
به همه خبرنگاران سرزمینمان، که در دل خطر، چراغ آگاهی را روشن نگه میدارند، درود میفرستیم و یاد همه آنانی که در راه خبر، جان دادند را گرامی میداریم.
دیدگاهتان را بنویسید