یادداشت اختصاصی باران شمال/ به قلم امیرحسین دودی
در کوران بحرانهای منطقهای و فشارهای بینالمللی، آنچه بیش از پیش بر تارک تاریخ معاصر ایران میدرخشد، همبستگی مثالزدنی ملت در برابر تهدیدات خارجی بود.
بر اساس یادداشتهای منتشر شده، تلاشهای دولت وقت آمریکا به رهبری دونالد ترامپ برای تغییر در ساختار سیاسی ایران و تضعیف توان دفاعی آن، در نهایت با ناکامی مواجه شد و انسجام ملی در بزنگاههای حساس، سدی مستحکم در برابر این نیات ایستاد.
شکست طرحهای آمریکا علیه ایران، از تغییر رهبری گرفته تا باز کردن تنگه هرمز، نشاندهنده مقاومت سرسختانه ملت ایران بود. در شرایطی که آمریکا با ادعای ابرقدرتی، در پی تحمیل اراده خود بر منطقه بود، سیاست
چشم در برابر چشم ایران، ضربات مهلکی بر نیروها و تجهیزات نظامی آنان وارد آورد. نکته قابل توجه، انزوای آمریکا در این مقطع بود؛ چرا که هیچیک از متحدان اروپایی واشنگتن، حاضر به همراهی در این مسیر نشدند.
در جبهه نظامی، تحرکات آمریکا برای بازگشایی تنگه هرمز، که پیش از این مناقشه باز بود، بیثمر ماند و در نهایت، کنترل این آبراه حیاتی به طور کامل در دست ایران قرار گرفت. ارزیابیها حاکی از آن است که بزرگترین ارتش جهان، با وجود تمام توانمندیهایش، در طول چهل روز نتوانست در برابر اراده و توان دفاعی ایران مقاومت کند و ناچار به پذیرش آتشبس شد. این در حالی بود که آمریکا بارها بر نابودی ایران و توان نظامی آن تأکید میکرد.
طرحهای آمریکا برای تخریب تمدن ایران و تضعیف قدرت موشکی آن نیز راه به جایی نبرد. مقاومت در برابر این فشارهای همهجانبه، منجر به آن شد که آمریکا در نهایت مجبور به پذیرش شروط ایران گردد. تلاش برای ایجاد جنگ داخلی و وارد کردن گروههای تجزیهطلب به منظور متلاشی کردن کشور، از دیگر محورهای شکستخورده سیاستهای آمریکا بود. همچنین، طرح تصرف جزایر ایرانی و غارت نفت کشور، به سرقت اورانیومهای ناکام انجامید و به رسوایی دیگری برای آمریکا بدل گشت.
مجموع این تحولات، نمایانگر قدرت مقاومت و انسجام ملی ایرانیان در برابر تهدیدات خارجی است، واقعیتی که تاریخ نگاران سیاسی آن را به عنوان نقطه عطفی در تاریخ دفاعی و سیاسی ایران به ثبت رساندهاند.
دیدگاهتان را بنویسید