سنگرسازان بی‌ادعای سلامتشکار ۲۰ ماینر قاچاق در دل شهر؛ سودجویی با برق غیرمجاز در ساری میلیاردی شدپرستاری تنها مراقبت نیست، تجلی مدیریت، مسئولیت‌پذیری و راهبری استکشف ۲ تن چوب جنگلی قاچاق در نور و توقیف کامیون حامل هیزم در بهشهر۱۱ آذر بهعنوان «روز کشتی مازندران» ثبت شدبازدید سرپرست شهرداری منطقه ۴ ساری از بوستان سبزه میدان؛ گامی در جهت ارتقای کیفیت فضاهای شهری۳۰۰ فرزند و یک عهد ماندگار؛ از مسئولیت انسانی تا مسئولیت استانی تعهدی فراتر از جایگاهبانک مرکزی؛ در مسیر تضعیف ارزش ریال
اختصاصی باران شمال/ به قلم رقیه عالی
در حالی که اقتصاد روستایی مازندران با چالش‌های متعددی از جمله تغییرات اقلیمی و هزینه‌های فزاینده تولید دست‌وپنجه نرم می‌کند، آمار جدید از وضعیت بیمه اجتماعی کشاورزان، نشان از یک گذار مهم در آگاهیِ جامعه هدف دارد. اما آیا پوششِ ۱۷۰ هزار نفری، پاسخگوی نیازهای واقعیِ ده هزار مستمری‌بگیر و مایلین به بیمه است؟
استقرار نظم و امنیت در یک کشور، تنها به معنای حضور نیروهای مسلح در مرزها نیست؛ بلکه امنیتِ واقعی، زمانی معنا می‌یابد که یک کشاورز در دورترین روستای مازندران، بداند در صورت بروز حادثه یا سال‌های خشکسالی، خانه و زندگی‌اش با پشتوانه‌ای قانونی حمایت می‌شود. گزارش‌های اخیر از صندوق بیمه اجتماعی کشاورزان، روستاییان و عشایر مازندران، تصویری از یک حرکت رو به جلو را ترسیم می‌کند؛ تصویری که در آن، نرخ تمدید بیمه در استان مازندران با عبور از میانگین کشوری، به ۸۵.۱۵ درصد رسیده است. این یعنی جامعه‌ی هدف مازندران، بیش از سایر نقاط کشور، به «قدرتِ حمایتِ بیمه‌ای» باور پیدا کرده است.
با این حال، وقتی به عمقِ ماجرا نفوذ می‌کنیم، با یک چالش بزرگ روبرو هستیم: «شکافِ آگاهی». مدیریت صندوق بیمه در نشست اخیر خود، با صراحت اعلام کرد که بخش بزرگی از جامعه‌ی هدف ما، هنوز از حقوق قانونی خود بی‌خبرند. این بی‌خبری، در واقع یک آسیب اجتماعی است. وقتی یک سرپرست خانه در روستا، از مزایای مستمری ازکارافتادگی یا بازنشستگی بی‌اطلاع باشد، در صورت بروز هر حادثه‌ای، نه تنها خودش، بلکه تمامِ ساختارِ خانواده‌اش در معرض فروپاشی اقتصادی قرار می‌گیرد.
آمارها نشان می‌دهند که در سه ماهه دوم سال جاری، رشد ۱۱.۵ درصدی در جذب بیمه‌پردازان جدید ثبت شده است؛ رقمی که نشان‌دهنده تلاش‌های نهادی برای نفوذ به دلِ روستاهاست. اما پرسش اصلی اینجاست: چگونه می‌توان این جریان را از حالت «مقطعی» به حالت «ساختاری» تبدیل کرد؟ پاسخ در کلمه‌ی «دهیاری» نهفته است. اگر دهیاران و شوراهای روستا، به عنوان نزدیک‌ترین بازوهای اجرایی، نقش خود را در معرفی این صندوق ایفا نکنند، میلیاردها تومان بودجه‌ی دولتی که برای حمایت از کشاورزان اختصاص می‌یابد، عملاً به تعویق می‌افتد.
ما در«باران شمال» معتقدیم که پوشش بیمه‌ای، تنها یک قرارداد مالی نیست؛ بلکه نوعی «قرارداد اجتماعی» میان دولت و روستاییان است. این صندوق با پذیرش دو سومِ حق بیمه توسط دولت، در واقع می‌گوید: «ما در کنار تو هستیم». اما این حمایت زمانی کامل می‌شود که عدالت در توزیع مستمری‌ها برقرار باشد؛ همان‌گونه که مدیر صندوق بر لزومِ رفع تبعیض میان مستمری‌بگیران قدیمی و جدید تأکید کرده است.
دیدگاهتان را بنویسید