تصویری که از وضعیت آموزش و پرورش ایران در چند دهه گذشته شکل گرفته، روایتی روشن از فرسودگی نهادی است که باید موتور محرک توسعه کشور باشد اما امروز زیر بار کمبود منابع، سیاستگذاریهای ناپیوسته و بیتوجهی به زیرساختهای پایهای، نفسهایش به شماره افتاده است.