بابل؛ شهری که با صد سال خاطره، به سوی آینده‌ای فرهنگی می‌تازد

باران شمال/ صادق صادقی

به گزارش پایگاه خبری باران شمال، در آستانه صدمین سالگرد تأسیس شهرداری بابل، این شهر تاریخی مازندران با رونمایی از برنامه‌های ویژه و افتتاح پنجمین جشنواره فرهنگی بومی زلفشه، نه تنها گذشته پربار خود را جشن می‌گیرد، بلکه با نگاهی تحلیلی به نقش مردم در مدیریت شهری، پلی محکم به سوی توسعه‌ای پایدار و فرهنگی می‌سازد؛ رویدادی که در محوطه سرسبز گلستان نوشیروانی، با شور و هیجان شهروندان، فصل تازه‌ای از همبستگی شهری را ورق زد.

بابل، این شهر سبز و پرجنب‌وجوش مازندران، که بیش از یک قرن است با دستان مردمانش بافته شده، حالا در آستانه صدسالگی شهرداری‌اش، نفس عمیقی می‌کشد و با لبخندی به تاریخ، قدمی به جلو برمی‌دارد. سید حامد بیکایی، شهردار بابل، در مراسمی که گویی پلی بین دیروز و فردا بود، از خدمات ویژه‌ای سخن گفت که قرار است در این ایام، شهروندان را غافلگیر کند. او نه تنها از افتخارات گذشته گفت، بلکه با تأکید بر نقش تعیین‌کننده مردم در اداره شهر طی این صد سال، پیامی روشن فرستاد: آینده بابل، بدون دستان پرتلاش شهروندان، ناقص خواهد ماند. این سخنان، بیش از یک شعار، یادآوری تحلیلی است از اینکه مدیریت شهری موفق، نه در کاغذهای اداری، بلکه در رگ‌های زندگی روزمره مردم جریان دارد؛ جایی که هر شهروند، از کاسب محل تا دانشجوی دانشگاه، بخشی از این چرخه توسعه بوده و خواهد بود.

اعضای شورای اسلامی شهر هم، با حمایت قاطع از این رویداد، نشان دادند که سیاست‌گذاری شهری در بابل، فراتر از جلسات رسمی، به صدای مردم گره خورده است. حسن کاظمی گنجی، مدیر سازمان فرهنگی، اجتماعی و ورزشی شهرداری، با اشاره به برنامه‌های متنوع تفریحی، آموزشی و فرهنگی، این جشن صدسالگی را بهانه‌ای برای بازآفرینی هویت بومی دانست. و چه بهتر که این جشن، همزمان با هفته مازندران و روز بابل، با افتتاح جشنواره زلفشه هم‌آغاز شود؛ جشنواره‌ای که برای پنجمین سال متوالی، شامگاه شنبه در گلستان نوشیروانی، با اجرای رحمان قدمی آن مجری پر انرژی استان به روی مردم گشوده شد. زلفشه، این واژه مازندرانی که نماد شادی و همدلی است، حالا بهانه‌ای شده برای ترویج فرهنگ غنی منطقه؛ از آوازهای محلی تا رقص‌های سنتی، همه در فضایی که بوی خاک باران‌خورده مازندران را می‌دهد.

در حاشیه این جشنواره، بازارچه‌ای از صنایع دستی و سوغات محلی برپا شده که تا ده روز آینده، هر روز از ساعت ۱۶ تا ۲۲، منتظر بازدیدکنندگان است. تصور کنید: غرفه‌هایی پر از سبدهای حصیری دست‌بافت، عسل‌های وحشی جنگل‌های هیرکانی، و پارچه‌های ترمه با نقش‌های باستانی؛ همه این‌ها نه تنها فرصتی برای خرید، بلکه دریچه‌ای برای آشنایی عمیق‌تر با ریشه‌های فرهنگی بابل. از منظر تحلیلی، این بازارچه بیش از یک رویداد تجاری، ابزاری برای اقتصاد محلی است؛ جایی که هنرمندان بومی، از حاشیه شهر تا روستاهای اطراف، می‌توانند صدای خود را به گوش گردشگران برسانند و چرخه‌ای از اشتغال و حفظ میراث ایجاد کنند. شهرداری بابل، با هماهنگی کامل سازمان‌های تابعه، این رویداد را به یک اکوسیستم کامل تبدیل کرده: از خدمات شهری ویژه تا برنامه‌های آموزشی که کودکان را با تاریخ صدساله شهر آشنا می‌کند.

اما این جشن، فقط یک مهمانی نیست؛ تحلیلی عمیق‌تر نشان می‌دهد که بابل در حال بازتعریف خود به عنوان شهری است که فرهنگ را نه به عنوان بار اضافه، بلکه به عنوان سوخت توسعه می‌بیند. در دنیایی که شهرها با سرعت مدرنیته دوانده می‌شوند، بابل با تکیه بر صد سال تجربه، انتخاب کرده که ریشه‌هایش را حفظ کند و شاخه‌هایش را به سوی آینده بگستراند. نقش مردم، همان‌طور که شهردار تأکید کرد، کلید این تعادل است: شهروندانی که نه تنها شرکت‌کننده، بلکه طراح این برنامه‌ها هستند. اگر این روند ادامه یابد، صدسالگی بابل نه پایان یک فصل، بلکه آغاز داستانی پر از نوآوری‌های فرهنگی خواهد بود؛ داستانی که هر مازندرانی، از بابل تا ساری، در آن سهمی دارد. و این، شاید زیباترین هدیه‌ای باشد که این شهر به خودش تقدیم کرده: یک آینده‌ای که با طعم زلفشه، شیرین‌تر شود.