به گزارش باران شمال، در حالی که رسانههای کشور ماههاست از حذف یارانه کاغذ، کمرنگشدن حمایتهای دولتی و وعده حذف آگهیهای ثبتی تا اردیبهشت ۱۴۰۵ گلایه دارند، اکنون فضای سیاسی و فرهنگی مجلس نیز بهسمت بررسی عملکرد وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی متمایل شده و طرح استیضاح وزیر، در سکوت پرمعنای دولت، وارد مرحله جدی شده است.
چشمانداز فعالیت رسانهها طی هشتماهه گذشته بیش از هر زمان دیگری تیره و پرتنش بوده است. تصمیمهای متوالی درباره حذف یارانه کاغذ و کاهش حمایتهای مستقیم، بدنه رسانهای کشور را با فشارهای مالی و محتوایی روبهرو کرده و بسیاری از روزنامهها و رسانههای محلی را در آستانه کاهش تیراژ یا توقف انتشار قرار داده است. در چنین وضعی، سخنان اخیر معاون مطبوعاتی وزارت ارشاد درباره حذف کامل آگهیهای ثبتی تا اردیبهشت ۱۴۰۵، فضای بیاعتمادی و نگرانی را تشدید کرده و فعالان این عرصه را با پرسشهای جدی درباره آینده اقتصاد رسانه مواجه ساخته است.
در کنار این وضعیت، تحولات سیاسی مجلس نیز بهگونهای رقم خورده که ناکارآمدی ساختاری در مدیریت فرهنگی دولت بار دیگر در مرکز توجه قرار گرفته است. نمایندگان طی روزهای اخیر با محوریت عملکرد سینمایی و نظارتی وزارت ارشاد، طرح استیضاح را فعال کردهاند و این روند اکنون از مرحله گمانهزنی عبور کرده است. نتیجه این فضای نارضایتی، جمعآوری امضا از طیفهای مختلف سیاسی در مجلس بوده؛ فشاری که بیانگر نوعی اجماع کمسابقه درباره ضعفهای انباشته در سیاستگذاری فرهنگی است.
انتقادهای نمایندگان از نحوه مدیریت محصولات سینمایی و رسانهای از زاویهای فراتر از نقدهای معمول مطرح شده است؛ آنگونه که رهاشدگی در تولیدات سینمایی، دوگانگی در نقشآفرینی صداوسیما و ساترا، و نبود انسجام در سیاستگذاری کلان فرهنگی به شاخصهای اصلی این نارضایتی تبدیل شدهاند. در کنار این تحلیلها، فضای عمومی در استانها نیز بازتابی از همین نگرانی است. در تازهترین نمود آن، عالیه زمانی نماینده ساری در دیدار با کرانه شمال، عملکرد وزارت ارشاد را بیتأثیر و منفعل توصیف کرده و بر این نکته تأکید کرده است که در شرایط دشوار رسانهها، حمایت عملی دولت نهتنها ضروری بلکه حیاتی است.
مجموعه این تحولات، وزارت ارشاد را در نقطهای قرار داده که فشارهای صنفی، اقتصادی و سیاسی همزمان به آن رسیده است؛ فشاری که اگر پاسخی روشن و اصلاحی برای آن ارائه نشود، میتواند به تغییر در رأس این وزارتخانه بینجامد. از سوی دیگر، فضای رسانهای کشور در برههای تعیینکننده قرار گرفته؛ برههای که آینده آن نهفقط به تصمیمهای اقتصادی بلکه به رویکرد دولت در قبال نقش رسانهها در حکمرانی فرهنگی وابسته است.
در چنین شرایطی، چشمها به سوی دو نهاد دوخته شده است: دولتی که هنوز نشانی از بازنگری در سیاستهای خود نشان نداده و مجلسی که با ورود جدیتر به موضوع استیضاح، معادلات فرهنگی کابینه را وارد مرحله تازهای کرده است.
دیدگاهتان را بنویسید