مدافع راست تیم فولاد مبارکه سپاهان از مسیر حرفهای خود در فوتبال، چالشهای پیش رو، و آرزوهای بزرگش برای بازی در تیم های ملی و لیگهای معتبر اروپایی میگوید.
محمد رضایی، مدافع راست با استعدادی که در حال حاضر در تیم فولاد مبارکه سپاهان بازی میکند، یکی از بازیکنانی است که موفقیتهایش را مدیون پشتکار و حمایتهای خانواده و مربیانش میداند. در این مصاحبه، او از تجربیاتش در دنیای فوتبال، چالشهایی که در مسیرش با آنها روبهرو بوده و آرزوهای بزرگی که برای آینده دارد، صحبت کرده است.
شروع فوتبال و مسیری که طی کردهاید، چگونه بوده است؟
از دوران کودکی به فوتبال علاقه زیادی داشتم و همیشه در کوچه و خیابان با دوستانم بازی میکردم. پدر و مادرم همیشه من را حمایت میکردند و به من انگیزه میدادند تا این مسیر را جدیتر دنبال کنم. پس از مدتی، با کمک خانواده و مربیان محلی توانستم این علاقه را به یک مسیر حرفهای تبدیل کنم. در ابتدا در تیمهای کوچک محلی شروع به بازی کردم و پس از مدتی متوجه شدم که میتوانم در سطح بالاتر بازی کنم. پدرم نقش مهمی در این مسیر داشت و همیشه برایم مشوق بود.
در چه باشگاههایی بازی کردهاید و در حال حاضر کجا بازی میکنید؟
در حال حاضر عضو تیم فولاد مبارکه سپاهان هستم و با افتخار در این تیم بازی میکنم. قبل از این، ۴ سال در تیم ستارگان علیآبادکتول بازی کردم. این باشگاه نقش بسیار مهمی در شکلگیری فوتبالم داشت و به من این فرصت را داد که در دنیای فوتبال رشد کنم. علاوه بر این، یک فصل در تیم سپاهان گرگان و یک فصل هم در تیم شموشک کردکوی حضور داشتم. هرکدام از این تیمها تجربیات بسیار خوبی به من دادند و کمک کردند تا در مسیر حرفهای خود پیشرفت کنم.
مربیان شما چه کسانی بودهاند و چه تأثیری در پیشرفت شما داشتهاند؟
مربی فعلی من آقای دکتر علی خسرویزاده است که همیشه از نظر فنی و اخلاقی در کنار من بوده و کمک زیادی به پیشرفت من کردهاند. ایشان نه تنها در بهبود مهارتهای فنی من نقش داشتهاند، بلکه همیشه من را از نظر روانی نیز حمایت کردهاند. قبل از آقای خسرویزاده، زیر نظر مربیان بزرگ دیگری نیز کار کردهام، از جمله آقایان امید باقری، محسن مزیدی، اسحاق پیرا و نوید شکی. هر کدام از این مربیان با دانش و تجربهای که داشتند، توانستند نکات زیادی به من بیاموزند و در بهبود بازیام تأثیرگذار باشند. به هر حال، مربیان نقش بسیار مهمی در موفقیت هر بازیکن دارند و من نیز از این قاعده مستثنی نیستم.
بزرگترین آرزوی ورزشی شما چیست؟
بزرگترین آرزوی من این است که بتوانم پیراهن تیم ملی ایران را بپوشم. بازی در تیم ملی همیشه برای هر فوتبالیستی یک آرزوست، و من نیز از این قاعده مستثنی نیستم. علاوه بر این، آرزوی دیگری که دارم این است که در لیگهای معتبر اروپایی بازی کنم. این هدف من نه تنها به دلیل علاقه شخصی، بلکه به دلیل نمایندگی از فوتبال ایران در سطح جهانی است. برای من بسیار مهم است که در اروپا بازی کنم و بتوانم به عنوان یک نماینده از فوتبال کشورم بدرخشم.
الگوی ورزشی شما کیست و چرا؟
الگوی من ژائو کانسلو است. او یک مدافع راست برجسته است که نه تنها از نظر فنی بسیار قدرتمند است، بلکه از نظر ذهنیت و شخصیت هم در سطح بالایی قرار دارد. بازی او در سطح جهانی و تواناییاش در اتخاذ تصمیمات صحیح در مواقع حساس همیشه مرا تحت تأثیر قرار داده است. من همیشه سعی کردهام از سبک بازی او درس بگیرم و ذهنیت حرفهای او را در خودم تقویت کنم.
تفاوت سطح فوتبال در شهرهای بزرگ و کوچک را چگونه ارزیابی میکنید؟
قطعاً تفاوتهای زیادی بین فوتبال در شهرهای بزرگ و کوچک وجود دارد. در شهرهای بزرگ، معمولاً بازیکنان به دلیل رقابت زیاد و امکانات بهتری که در دسترس دارند، فرصتهای بیشتری برای دیده شدن دارند. علاوه بر این، زمینهای استاندارد و تمرینات پیشرفتهتری در این شهرها فراهم است. اما در شهرهای کوچک، استعدادها به اندازه کافی وجود دارند، ولی به دلیل کمبود امکانات و حمایتهای لازم، بسیاری از این استعدادها به درستی دیده نمیشوند. بسیاری از بازیکنان با استعداد در شهرستانها به دلیل عدم حمایت کافی، نتواستهاند در سطوح بالاتر بازی کنند.
چه پیشنهادهایی برای رشد فوتبال در شهرستانها دارید؟
برای رشد فوتبال در شهرستانها، مسئولان باید امکانات بهتری برای ورزشکاران فراهم کنند. این شامل زمینهای تمرینی استاندارد، تجهیزات لازم، و همچنین حمایت مالی از تیمهای شهرستانی میشود. اگر حمایتها بیشتر باشد، مطمئناً بازیکنان شهرستانی هم میتوانند در سطح اول فوتبال کشور بدرخشند. همچنین، باید به مربیان محلی توجه ویژهای شود تا بتوانند با دانش و تجربه خود، استعدادهای جوان را پرورش دهند.
حرف پایانی شما چیست؟
قبل از هر چیزی، از پدر و مادرم تشکر میکنم که همیشه در کنارم بودند و در تمام سختیها حمایت کردهاند. بدون حمایتهای آنها، هیچ وقت نمیتوانستم به جایی که امروز هستم، برسم. همچنین از مربیانم آقایان امید باقری، محسن مزیدی و اسحاق پیرا که در طول مسیرم به من کمک کردند، سپاسگزارم. در نهایت، از تمامی افرادی که در رشد و پیشرفت من تأثیرگذار بودهاند، تشکر میکنم و امیدوارم که در آینده بتوانم نماینده خوبی برای فوتبال ایران باشم.




دیدگاهتان را بنویسید