تغییر استراتژی در تأمین آب مازندران؛ از تکیه بر چاهها به سمت آبهای سطحیظرفیتهای بیبدیل مازندران در ارزآوری؛ از دریای خزر تا بازارهای جهانیحمایت گیلان از طرح «امید به زندگی»؛ درخواست ایجاد مرکز ۵۰۰ نفره برای معتادان متجاهرعبور از دلِ جنگل و سد؛ سفری روی ریلهای خاطرهانگیز در قطار گردشگری رشت-لوشانفرصت تاریخی «شانهتراش» تنکابن؛ آیا بازدید مسئولان، راه را برای جهانی شدن هموار میکند؟طرح توسعه شمال کشور با محوریت مازندران در حال نهایی شدن استکنارگذر عالیواک؛ پروژهای مهم برای کاهش ترافیک ساریچراغ خرید تضمینی گندم در مازندران روشن شد
یادداشت اختصاصی باران شمال/ به قلم عبدالرسول جوادی بالاجاده
امام راحل قدس الله نفس الزکیه در روزهای پیروزی انقلاب،انقلاب را” انقلاب پابرهنگان،مستعضفین و کوخ نشیننان” یادکردن که سرمایه های اصلی انقلاب همین اقشار کم برخوردار و مستعضف به شمار میروند .
در طول این پنج دهه انقلاب هم به روشنی به باور رسیدیم آنانیکه برای این وطن و انقلاب هزینه دادند و هزینه شدند همین ملت کف خیابانی بودند و هستند.
” شهدا،جانبازان و ایثارگران دفاع مقدس هشت ساله،جنگ۱۲ روزه،جنگ رمضان و مقابله با گروهکهای تروریستی منافقین، دفاع از حرم،امنیت و سلامت” هم از متن اصلی همین مردم کف خیابان و همیشه همراه تشکیل می دادند.
همان آنهاییکه برای حفاظت و صیانت از وطن،انقلاب،ارزشهای اعتقادی و ملی همه هستی خود،جان و مال و آبرو گذشتن و هیچگاه در برابر کمبودها و حتی نامهربانیها هم تاب و توان از کف ندادند و چون همیشه پشتیبان اصلی نظام،کشور و وطن بودند و هستند،در مقابل عده ای بی هزینه،برخوردار از همه مواهب امتیازات و امکانات کشور و نظام برخوردار بودند، قرار دارند.
جنگ رمضان و شهادت امام شهید با “ابتکار سیاستمدار شهید دکتر علی لاریجانی “بر حفظ میادین و خیابانها و تاکید فرماندهان نظامی هم مبنی بر حفظ میدان دفاع با نیروهای مسلح و حفظ خیابانها با مردم بر اهمیت حضور و مشارکت مردمی به عنوان اتحاد مقدس برگ زرینی بر کتاب قطور نظام مردمی افزوده شد.و این انسجام واتحاد مقدس رویش جنگ رمضان است.
در شبهای اجتماعات اتحاد مقدس در مشاهدات میدانی آنچه بدست می آمد نشان از همان مردمانی دارد که از سالهای اول انقلاب تا کنون با حضورشان همچنان لبیک گوی امام زمانشان و خاموش کننده فتنه های دشمنان بودند،درست همانهاییکه در پای صندوقهای رای،اعزام به میادین و راهپیماییها،حماسه سازان ۵۷ و خاموش کنندگان فتنه های دشمنان در ۱۸ تیر ماه ۷۸ و ۸۸ و ۱۴۰۱ و دی ماه ۱۴۰۴ و برجسته تر از آن میدان دفاع در جنگ رمضان (میادین و خیابانها و مساجد)که جبهه نیروهای انقلاب را شکل و ادامه دهنده مسیر انقلاب هستند.
این حمیت و اهتمام همان نسل اولی هاست که عمق بیشتری یافته است و نسلهای تربیت یافته دههای بعد که همراه آن شده است .
در مقابل همه این موارد جای خالی برخی از خواص و گروه های بهره گیر از منابع و امکانات و خدمات نظام و کشور بخوبی حس میشود.
چرا در جبهه نیروهای انقلاب و میدان دفاع از وطن و نظام جای آنهاییکه یک عمر از سفره رنگین انقلاب بهره وافر بردند کمتر دیده میشود؟
همانهاییکه از سفره انقلاب لقمه های بزرگ پستهای حاکمیتی و اجرایی و امتیازات اعتباری و وامهای همتی و مجوزهای خاص اقتصادی و خدماتی بهره مند بودند در میادین دفاع شور و خروشی نداشتن و ندارن و بجای میدان داری در خاستگاههای ایمن در جزایر و سواحل و … جا خشک کردن.
دسته های اثر گذار اجتماعی که به سلبریتی های رسانه ای،ورزشی و هنری در جامعه شهرت دارند.
چرا بسیاری از آنان در این میادین و جبهه مردمی کمرنگ و بی اثر بودن؟
همانهاییکه به هر حادثه سیاسی و اجتماعی بیانیه، پیام و استوری جنجال آفرین بودن، در برابر شهادت امام شهید، فرماندهان و فرزندان نظامی کشور و حتی کودکان و نوزادان شهید چون مدرسه “شجره طیبه” مهر سکوت بر لب زدند و خاموشی اختیار کردن در کجای این جامعه جای دارن ؟
همه آنهایی که از بلندگوی رسانهای و اجتماعی همین مردم، کشور، خاک و وطن برای خود محبوبیت و اعتمادها ساختن و نام و تاجی گرفتن چرا در میدان وفاداری و همراهی نقش افرین نبودن ؟
اینجاست که ضرورت دارد توجه ویژه مسئولان نظام برای پاکسازی نیروها بر حسب میزان حمایت، حضور، مشارکت و همراهی نیروهای بهره مند در ادامه مسیر حرکتهای اجتماعی کشور پدید آید و خط نیروهای مردمی وطن دوست و همراه را از خط کج روان و بد اندیشان به مصالح و منافع ملی جدا کند.
دیدگاهتان را بنویسید