تغییر استراتژی در تأمین آب مازندران؛ از تکیه بر چاهها به سمت آبهای سطحیظرفیتهای بیبدیل مازندران در ارزآوری؛ از دریای خزر تا بازارهای جهانیحمایت گیلان از طرح «امید به زندگی»؛ درخواست ایجاد مرکز ۵۰۰ نفره برای معتادان متجاهرعبور از دلِ جنگل و سد؛ سفری روی ریلهای خاطرهانگیز در قطار گردشگری رشت-لوشانفرصت تاریخی «شانهتراش» تنکابن؛ آیا بازدید مسئولان، راه را برای جهانی شدن هموار میکند؟طرح توسعه شمال کشور با محوریت مازندران در حال نهایی شدن استکنارگذر عالیواک؛ پروژهای مهم برای کاهش ترافیک ساریچراغ خرید تضمینی گندم در مازندران روشن شد
باران شمال/مجتبی شیرازی
به گزارش باران شمال، نبود ثبات مدیریتی در وزارت آموزش و پرورش ایران، یکی از چالشهای ساختاری و اداری این نهاد مهم است. تغییر مکرر وزیران با روی کار آمدن دولتهای جدید، مانع از اجرای کامل برنامهها و سیاستهای کلان آموزشی و پرورشی شده است. هر دولت با اتخاذ رویکردهای متفاوت، به جای ایجاد پیوستگی در اجرای اهداف، به عدم ثبات دامن زده است. این وضعیت، ضرورت برخورداری ساختار آموزش و پرورش از ثبات را بیش از پیش آشکار میسازد تا بتواند با فراغ بال، اقدامات تحولخواهانه را به سرانجام برساند.
آموزش و پرورش، در میان نهادهای دولتی، بیشترین میزان تغییر وزیران را در یک دولت تجربه کرده است. این جابجاییهای مداوم، موجب دگرگونیهای فراوان در تشکیلات اداری شده و مانع از پیشبرد مؤثر برنامهها میشود. نگاه ابزاری به آموزش و پرورش برای تأمین مناصب سیاسی و جناحی، باعث خروج اهداف اصلی آموزشی و تربیتی از ریل خود شده است. در چنین شرایطی، وزیران به جای تمرکز بر تحولآفرینی، دغدغه بقای خود در جایگاه مسئولیت را دارند.
برای عبور از این چالش، تدوین دورههای آموزشی و پرورشی ویژه برای وزیران و مدیران آینده آموزش و پرورش ضروری است. این امر میتواند جایگزین انتصابات سیاسی شده و رویکرد شایستهسالاری را در اولویت قرار دهد، که این خود، به افزایش کارآمدی آموزش و پرورش منجر خواهد شد. در واقع، عملکرد مطلوب تشکیلات اداری، ریشه در انسجام اهداف و گفتمان مشترک دارد؛ گفتمانی که در آن، افراد فارغ از ملاحظات سیاسی، بر اساس عقیدهای واحد، گرد هم میآیند تا بدون درگیریهای سیاسی و قدرتطلبانه، در راستای هدفی مشترک گام بردارند.
این رویکرد مدیریتی، جایگزین رابطهی رئیس و کارمند، رابطهی برادرانه را حاکم میکند که موجب نزدیکی قلوب و همافزایی میشود. تحول واقعی از مسیری میگذرد که افراد، با تکیه بر هدفی مشترک، به انجام امور اداری بپردازند؛ هدفی که در آن، خیر همگان مد نظر باشد، نه منافع فردی. این مهم، با تربیت نیروی انسانی کارآمد و متناسب با رسالت آموزش و پرورش محقق میشود.
دانشگاه فرهنگیان، به عنوان رکن اساسی در تربیت این نیروها، نقشی متمایز و حیاتی ایفا میکند. رسالت این دانشگاه با سایر دانشگاهها تفاوت اساسی دارد، زیرا تربیت نسل آینده و سرنوشت جامعه، به طور مستقیم با این مرکز آموزشی گره خورده است. از این رو، نباید به فعالیتهای تشکیلاتی و فرهنگی دانشجویان در دانشگاه فرهنگیان کمتوجهی شود. وجود ساختاری باثبات در آموزش و پرورش، از دل وجود افراد مستعد و توانمندی که پس از چهار سال تحصیل در دانشگاه فرهنگیان، با آگاهی از رسالت خود، آمادهی عملیاتی کردن اهداف متعالی نظام آموزشی هستند، شکل میگیرد.
دیدگاهتان را بنویسید