مرصاد؛ آینه‌ی تمام‌نمای «غیرت» و «وحدت» در برابر تفرقه

یادداشت اختصاصی باران شمال/ به قلم فرشته عالی

عملیات «مرصاد» تنها یک نبرد نظامی در تنگه‌ی چهارزبر نبود؛ بلکه تجلی اراده‌ی خلل‌ناپذیر ملتی بود که در بزنگاه‌های تاریخی، با عبور از سلیقه‌های سیاسی، بر سر «تمامیت ارضی» و «عزت ملی» به وحدتی خونین اما افتخارآفرین دست یافت.

امروز، در سالروز آن حماسه‌ی سترگ، گویی تاریخ دوباره در حال تکرار است. اگر دیروز دشمن با آرایش نظامی در پشت مرزها ایستاده بود، امروز «نفوذ» و «تفرقه» در قامت دشمنی نرم، وحدت ملی ما را نشانه رفته است. تکرارِ نجوای نفاق و تلاش برای دوقطبی‌سازی‌های کاذب، درست در شرایطی که کشور نیازمند انسجام برای عبور از پیچ‌های تند اقتصادی و عمرانی است، نشان می‌دهد که دشمن داخلی و خارجی، نسخه‌ی واحدی برای تضعیف ایران عزیز پیچیده‌اند.

این روزها که فضای بین‌الملل و تنش‌های منطقه‌ای، دوباره واژه‌ی سنگین «سایه‌ی جنگ» را بر سر زبان‌ها انداخته است، ضرورت این وحدت از هر زمان دیگری حیاتی‌تر است. بدخواهان این سرزمین در پی آنند که با تزریق یاس و ناامیدی در میان مردم، از درون چنان شکافی ایجاد کنند که هزینه‌ی هرگونه ایستادگی برای ما به حداکثر برسد.

آن‌ها خوب می‌دانند که تنها زمانی می‌توانند پنجه بر این خاک بکشند که ملت از درون دچار گسست شده باشد. عملیات مرصاد به ما نشان داد که دشمن دقیقاً زمانی دست به حمله می‌زند که دچار «خطای محاسباتی» در فهمِ اتحاد ملی ما شود. امروز، تقویت همبستگی درونی، قدرتمندترین پدافندِ ما در برابر سایه‌ی شوم جنگ است؛ چرا که دشمن پیش از آنکه جرأت رویارویی در میدان نبرد را داشته باشد، باید از دیوارِ نفوذناپذیرِ «غیرتِ یکپارچه‌ی ملی» هراس داشته باشد.

عملیات مرصاد به ما آموخت که وقتی پای «ایران» در میان باشد، تفاوت در نگاه‌های سیاسی رنگ می‌بازد و آنچه باقی می‌ماند، «غیرت ملی» است. در مکتب مرصاد، کسی نمی‌پرسید که تو از کدام جناح و با کدام سلیقه‌ای؛ همگان در یک جبهه، زیر سایه‌ی پرچم سه رنگ ایران گرد هم آمدند تا دشمن را به زانو درآورند.
امروز نیز «باران شمال» و سایر رسانه‌های متعهد منطقه‌ای، وظیفه‌ای جز ترویج این فرهنگ ندارند. غیرت ملی، امروز نه تنها در سنگرهای نظامی، که در ایستادگی در برابر «ناامیدی» و «تخریب سرمایه‌های اجتماعی» معنا می‌شود. وحدت ملی، به معنای نفی نقد و انتقاد نیست؛ بلکه به معنای مرزبندی دقیق میان «نقد سازنده برای آبادانی کشور» و «تخریب برای فروپاشی اراده‌ی ملی» است.

بیایید در این روز، دوباره با آرمان‌های آن حماسه‌سازان پیمان ببندیم؛ پیمانی برای همدلی بیشتر در پیشبرد اهداف زیرساختی و توسعه‌ی پایدار که حق مردم شریف خطه‌ی شمال و جای‌جای ایران عزیز است. دشمنانِ این مرز و بوم باید بدانند که در برابرِ «غیرتِ» آمیخته با «وحدت»ِ این ملت، هر توطئه‌ای، در هر تنگه‌ای، به سنگ خواهد خورد.

ایران، پیش از آنکه سیاسی باشد، میهنِ ماست؛ و دفاع از این خانه، نه یک انتخاب، که یک «تکلیفِ میهنی» است.