گروه اقتصادی/ تنظیم خبر: رامتین صادقی
در حالی که بازار خودرو با نوسانات ساختاری دستوپنجه نرم میکند، حضور پرشور و استقبال بیسابقه فعالان اقتصادی و شهروندان مازندرانی در نمایشگاه خودرو منطقه آزاد در نیاوران، نشان از یک حقیقت انکارناپذیر دارد: مازندران و بهویژه منطقه آزاد، نه تنها یک قطب گردشگری، بلکه یک قدرت اقتصادی با تقاضای انباشته است. این نمایشگاه برای مازندرانیها، بیش از آنکه یک بازدید ساده باشد، ویترینی برای نمایش قدرت خرید و اشتیاق به مدرنیزاسیون بود؛ رویدادی که زنگ خطری هوشمندانه برای متولیان اقتصادی استان به صدا درآورد تا بپرسند: «چرا باید پتانسیلهای اقتصادی منطقه آزاد، در نمایشگاههای پایتخت دیده شود و نه در قلب خودِ منطقه آزاد؟”»
فراتر از یک بازدید؛ پیامی از جنس سرمایه
نمایشگاه خودرو در نیاوران، این روزها تنها محل نمایش بدنه و موتورهای پرقدرت نیست؛ بلکه به میدانِ «بازتعریف» قدرت مصرفکننده مازندرانی تبدیل شده است. مشاهده صفهای طولانی و شور و اشتیاق هماستانیهایی که برای بازدید از آخرین دستاوردهای صنعت خودرو به تهران سفر کردهاند، حاوی یک پیام صریح برای تحلیلگران اقتصادی است: «موتور اقتصادی مازندران و فرصتهای نهفته در منطقه آزاد*، تشنهی زیرساختی است که بتواند این سطح از اشتیاق را به چرخههای تولید و تجارت داخلی بازگرداند.»
این استقبال بینظیر، روایتی اجتماعی نیز دارد. برای بسیاری از خانوادههای مازندرانی، سفر به تهران و بازدید از این نمایشگاه، به یک «برنامه سفری» تبدیل شده است که ترکیبی از هیجان، گردشگریِ مدرن و بررسیِ بازار است. این یعنی ذائقه مشتری مازندرانی، برخلاف آنچه برخی در ادارات دولتی تصور میکنند، یک ذائقه «سنتی» نیست؛ بلکه به شدت «بهروز» و مطالبهگر است.
آسیبشناسی یک فرصت: چرا ویترینِ «منطقه آزاد» در تهران است؟
در نگاهِ نقادانهی ما به عنوان ناظران رسانهای، موفقیتِ خیرهکننده نمایشگاه خودرو در نیاوران، یک رویِ سکهی دیگر هم دارد که باید با دقت بررسی شود: چرا این سطح از برگزاری، با این کیفیت از نمایش و این میزان از استقبال، نباید در داخل خودِ **منطقه آزاد مازندران اتفاق بیفتد؟
اینجاست که نیاز به بازنگری در مدیریتِ رویدادهای اقتصادی استان برجسته میشود. وقتی سرمایهگذار و مصرفکننده مازندرانی مجبور است برای دسترسی به کالاهای مرتبط با امتیازات منطقه آزاد یا صرفاً برای مشاهدهی جدیدترین مدلها، مسیر را تا تهران طی کند، یعنی ما در استان با یک «شکاف زیرساختی» روبرو هستیم. نقد ما به ساختار موجود این است: تا زمانی که ظرفیتهای منطقه آزاد در برگزاری رویدادهای تخصصی و ایجاد بسترهای تجاریِ روان، به درستی مدیریت نشود، نقدینگی و اشتیاقِ بازار به ناچار به سمت بازارهای پایتخت مهاجرت میکند.
دیدگاهتان را بنویسید