به گزارش پایگاه خبری باران شمال، در حالی که این روزها اولین مهرههای سال تحصیلی جدید بر زمین گذاشته میشود، خانوادههای مازندرانی با حقی غیرقانونی روبرو هستند. مدارس دولتی که با بودجه عمومی اداره میشوند، حالا با دریافت مبالغ میلیونی تحت عنوان «شهریه»، عملاً از دانشآموزان ممتاز خود باج میگیرند. آیا مدیرکل آموزش و پرورش مازندران از این «خزانهداری موازی» در مدارس دولتی خبر ندارد، یا شاهد سکوتی تأسفبار در برابر غارت جیب مردم است؟
با آغاز سال تحصیلی، در حالی که انتظار میرفت میزهای کلاسها با لبخند دانشآموزان پر شود، دغدغه اصلی خانوادههای مازندرانی، قبضهای سنگین شهریه در مدارس دولتی است. حقی که به طرز فجیعی در حال زیر پا گذاشته شدن است.
تناقض بزرگ؛ معدل ۱۹ در مقابل قبض ۱۰ میلیونی!
ما با واقعیت عجیبی روبرو هستیم؛ خانوادههایی که فرزندانی با معدلهای بالای ۱۹ و برتر در مدارس دولتی دارند، حالا مجبورند بابت حق تحصیل در زیرساختی که با مالیات آنها ساخته شده، مبالغ نجومی (تا ۱۰ میلیون تومان و بیشتر) پرداخت کنند. این یعنی مدارس دولتی عملاً از حالت دولتی خارج شده و به مدل خصوصیسازیِ پنهان تغییر ماهیت دادهاند. این یک تجاوز آشکار به حق تحصیل است!
سوال از مدیرکل آموزش و پرورش مازندران
آیا مدیریت شما در اداره آموزش و پرورش استان، صرفاً تماشاچی این جریان است؟ آیا میدانید که مدارس دولتی مازندران، عملاً به “صندوقهای خصوصی” تبدیل شدهاند؟ : آیا این مبالغ، بخشی از بودجه رسمی است یا «جیره پنهانی» برای مدارس؟اگر این مبلغها قانونی است، پس چرا در قانون بودجه، شهریه برای مدارس دولتی تعریف نشده است؟ و اگر غیرقانونی است، چرا با سکوت شما، این غارتِ سازمانیافته ادامه دارد؟
فراخوان برای مداخله وزیر و استاندار
ما در روزنامه «کرانه شمال» صراحتاً اعلام میکنیم: این یک بحران آموزشی و اخلاقی است. اگر استاندار مازندران در برابر این بینظمی در استان خود سکوت کند، مسئولیت اجتماعی خود را از دست داده است. و اگر وزیر آموزش و پرورش، این کلاهبرداری آموزشی را در سطح استان مازندران ریشهکن نکند، باید پذیرفت که ساختار آموزشی کشور، درگیر فساد مدیریتی در سطح زیرساختی است.
این جریان، نه تنها یک مشکل مالی، بلکه یک سقوط اخلاقی در مدیریت آموزشی است. اگر استاندار مازندران در برابر این بینظمی در قلمرو خود سکوت کند، در برابر حقوق شهروندان خود مسئول خواهد بود. و اگر وزیر آموزش و پرورش، این ساختار «خزانهداری موازی» را در مازندران ریشهکن نکند، باید پذیرفت که سیستم آموزشی درگیر فسادی است که از سطح مدارس تا سطوح کلان را در بر میگیرد.
امروز که دانشآموزان بر میزهای کلاسها مینشینند، والدین مازندرانی با یک واقعیت تلخ دستوپنجه نرم میکنند. تناقض عجیبی که در سطح استان حاکم شده، فراتر از یک سوءمدیریت ساده است؛ ما با یک سیستم «ریاضت آموزشی» روبرو هستیم.
چگونه ممکن است دانشآموزی که با معدل بالای ۱۹ در یک مدرسه «دولتی» تحصیل میکند، خانوادهاش مجبور باشد بابت حق تحصیل در زیرساختی که با بودجه عمومی ساخته شده، مبالغی تا ۱۰ میلیون تومان پرداخت کند؟ این یعنی مدارس دولتی مازندران، عملاً به مدل «خصوصیسازیِ پنهان» تغییر ماهیت دادهاند. این یک کلاهبرداری سازمانیافته تحت پوشش آموزش و پرورش است!
از جیب خالی تا کلاسهای یخزده!
اما فاجعه تنها به این مبلغهای غیرقانونی ختم نمیشود. در حالی که مدارس دولتی با بیرحمی از جیب خانوادهها پول میگیرند، شنیدههای نگرانکننده از فضای غیررسمی و «در گوشی» حاکی از آن است که مازندران با بحران جدی ناترازی انرژی روبرو است. گزارشها نشان میدهد که احتمال دارد در آیندهای بسیار نزدیک، به دلیل کمبود شدید گاز، مدارس مازندران مجبور به تعطیلی و تغییر به حالت «غیرحضوری» شوند!
این یعنی اوجِ ناکارآمدی: شما از مردم بابت مدرسهای که قرار است «دولتی و رایگان» باشد، پول میگیرید، اما حتی نمیتوانید گرمای لازم برای نشستن دانشآموز در کلاس را تأمین کنید!
آیا منطقی است:
«مردم مازندران منتظر پاسخگویی مدیرکل آموزش و پرورش استان هستند. آیا حق تحصیل رایگان در مدارس دولتی، قربانی مدیریت بیکفایت شده است؟»
دیدگاهتان را بنویسید