دهه «ولایت و امامت»، فاصله میان دو قله است؛ از عیدِ «قربان» که نمادِ گذشتن از خویشتن برای رسیدن به امرِ متعالی است، تا عیدِ «غدیر» که نمادِ استقرارِ الگویی برای حکمرانیِ مبتنی بر عدالت و فضیلت.