بعضی مسئولیت‌ها با حکم آغاز نمی‌شوند؛ ریشه در باور آدم‌ها دارند و پیش از آنکه عنوانی به آنان داده شود، در زندگی‌شان جریان پیدا کرده‌اند. در هیاهوی مسئولیت‌ها، میان جلسه‌ها، تصمیم‌ها و دغدغه‌های اداره یک استان، گاهی یک لبخند کودکانه می‌تواند معنای همه این تلاش‌ها را به یادمان بیاورد؛ اینکه در پسِ هر مسئولیت، انسان‌هایی ایستاده‌اند که بیش از هر چیز به دیده‌شدن، شنیده‌شدن و احساس امنیت نیاز دارند.