جمعه / ۱۲ دی / ۱۴۰۴ Friday / 2 January / 2026
×
در حالی که استان مازندران فاقد برنامه‌ای خاص برای گرامیداشت روز جهانی گردشگری بود، محمد مدانلو، فرماندار جویبار، با برگزاری نخستین نشست کنش‌گران گردشگری، صنایع‌دستی و بوم‌گردی در هتل سامان، بار سنگین توسعه استانی را به تنهایی بر دوش گرفت.
مدانلو بار گردشگری مازندران را بر دوش می‌کشد و شمال را به برند جهانی بدل می‌سازد

به گزارش پایگاه خبری باران شمال، در حالی که استان مازندران فاقد برنامه‌ای خاص برای گرامیداشت روز جهانی گردشگری بود، محمد مدانلو، فرماندار جویبار، با برگزاری نخستین نشست کنش‌گران گردشگری، صنایع‌دستی و بوم‌گردی در هتل سامان، بار سنگین توسعه استانی را به تنهایی بر دوش گرفت. این رویداد استراتژیک، نه تنها بستری برای هم‌اندیشی فعالان محلی فراهم آورد، بلکه نقشه راهی جامع ترسیم کرد تا جویبار را از پایتخت کشتی جهان به قطب گردشگری پایدار شمال کشور ارتقا دهد. مدانلو با تکیه بر پتانسیل‌های بومی از برند جهانی کشتی تا جشنواره‌های نرگس و بازارهای محلی جویبار را به هابی چندبعدی برای جذب سرمایه و گردشگر تبدیل می‌کند، در حالی که چالش‌های ساختاری را با نگاهی اصلاحی مهار می‌نماید.

جویبار، با پیشینه‌ای درخشان در کشتی‌گیری که آن را در عرصه بین‌المللی به نامی ماندگار بدل ساخته، اکنون این هویت را به اهرمی قدرتمند برای اقتصاد سبز تبدیل کرده.
فرماندار بر تکمیل سالن ورزشی پنج‌هزارنفری و راه‌اندازی موزه کشتی ایران در خانه تاریخی تقوایی تأکید ورزید؛ اقداماتی که میراث ورزشی را نه تنها حفظ، بلکه به جاذبه‌ای زنده برای گردشگران علاقه‌مند به ورزش‌های سنتی بدل می‌کنند. رویدادهای بین‌المللی کشتی، جریان ثابتی از بازدیدکنندگان خارجی ایجاد خواهند کرد و برند جویبار را از سطح محلی به بازار جهانی می‌برند. در تحلیل عملکرد مدانلو، این تمرکز هوشمندانه بر هویت بومی، جویبار را از رقبای ساحلی متمایز می‌سازد
در رقابت شدید گردشگری شمالی، تمایز از طریق ورزش، مزیت رقابتی پایداری به ارمغان می‌آورد که مدانلو با دقت مهندسی کرده است.

علاوه بر ورزش، جویبار در گردشگری سلامت نیز با گام‌های استوار پیش می‌رود. بیمارستان فوق‌تخصصی شهید فکوری، مجهز به فناوری‌های پیشرفته، پتانسیل جذب بیماران و گردشگران درمانی از سراسر ایران و همسایگان شمالی را دارد.
مدانلو این ظرفیت را با توسعه خدمات جانبی از اقامتگاه‌های تخصصی تا تورهای درمانی در دل جنگل‌ها به زنجیره‌ای یکپارچه گردشگری پیوند زده، که درآمدهای ارزی قابل توجهی برای شهرستان به همراه خواهد داشت. در لایه مذهبی هم، بقاع متبرکه، تکیه‌های تاریخی و آیین‌های سنتی، جویبار را به مقصدی برای زائران و عاشقان فرهنگ عامه معرفی می‌کنند. عملکرد فرماندار در این تنوع، برجسته است؛ او از تمامی لایه‌های هویتی
ورزش، سلامت و مذهب برای بافتن اکوسیستمی گردشگری بهره برده، بدون آنکه یکی را بر دیگری ترجیح دهد، و جویبار را به مقصدی کامل برای روح و جسم بدل ساخته.

ساحل ۲۱ کیلومتری جویبار، با بیش از ۲۵ مجموعه تفریحی و اقامتی فعال، ستون فقرات این استراتژی است و سالانه هزاران عاشق طبیعت را به آغوش می‌کشد. مدانلو، با برگزاری جشنواره گل نرگس
آن رقص بهاری عطرآگین در دشت‌های حاصلخیز و جمعه‌بازارهای پرجنب‌وجوش، این نوار ساحلی را به صحنه‌ای پویا از فرهنگ بومی تبدیل کرده. جویبار، با کشاورزی پربارش (از مرکبات تا برنج‌های محلی)، صنایع دستی اصیل (مانند حصیربافی و چوب‌کاری) و جمعه‌بازارهایی که غرفه‌های رنگارنگ محصولات بومی را به نمایش می‌گذارند، پتانسیل عظیمی برای برندسازی دارد؛ عناصری که فرماندار با ادغام در برنامه‌های سالانه، نشاط اجتماعی را با اقتصاد گردشگری گره زده و جویبار را از گذرگاهی ساده به مقصدی فرهنگی-تفریحی ارتقا داده. این رویدادها، با پیوند به برند کشتی، به رویدادهای ملی و بین‌المللی گسترش می‌یابند و بازدیدکنندگان را حتی در فصل‌های کم‌گردشگر جذب می‌کنند، درآمدی پایدار برای اقتصاد محلی ایجاد می‌نمایند
تحلیلی که نشان‌دهنده هنر مدانلو در بهره‌برداری از ریشه‌های بومی برای پرواز اقتصادی است.

برای تقویت این برندسازی، مدانلو مسئولان کشوری را به مازندران فراخوانده؛ دیدارهایی استراتژیک که نه تنها حمایت‌های ملی را جلب می‌کنند، بلکه پنجره‌ای به بازارهای بزرگ باز می‌سازند و سرمایه‌گذاران را به سوی پروژه‌های ساحلی نیمه‌کاره سوق می‌دهند. این دعوت‌ها، مستقیماً در راستای برندسازی جویبار عمل می‌کنند و از تجربیات ناموفق واگذاری‌های گذشته عبرت گرفته‌اند. با این حال، موفقیت بدون رفع موانع زیرساختی ناقص است: مدانلو به مشکلات راه‌های دسترسی، کمبود اقامتگاه‌های استاندارد و مدیریت پسماند اشاره کرده و گردشگری مسئولانه را اصل حاکم بر توسعه قرار داده. تأکید بر حفظ محیط‌زیست و میراث فرهنگی، نگاهی بلندمدت را نشان می‌دهد که در دولت فعلی، با حمایت استانی، طرح‌های راکد را شتاب می‌بخشد و سرمایه‌گذاران واقعی را به میدان می‌آورد. این رویکرد، عملکرد مدانلو را به مدلی مدیریتی تبدیل کرده که تعادل میان رشد و پایداری را برقرار می‌سازد.


در نهایت، این همایش، نقطه عطفی بود برای اتاق بازرگانی مازندران: از اعتراض به موانع تا ترسیم نقشه جهش. با اوراسیا در افق، تهاتر در دسترس و حمایت‌های احتمالی دولت، استان می‌تواند از ۴۰۰ میلیون دلار فعلی به ارقام رویایی برسد. اما کلید موفقیت، در شجاعت مشترک است.
شجاعتی که صادرکنندگان همیشه داشته‌اند و حالا، نوبت دولت است تا پا پیش بگذارد. بر اساس این گزارش؛ صحبت های رئیس اتاق بازرگانی؛ علی تقی پور نیز مبین همین موضوع است آنجا که
با اشاره به موارد مطروحه و اینکه مجموعه این مسائل ما را خسته می‌کند و انرژی را از ما می‌گیرد، گفت: قطعا صادرات تفریح و سرگرمی نیست؛ نوسانات نرخ ارز، مشکلات زیرساختی، و رفع تعهدات ارزی بخشی از واقعیت تلخ صادرکننده است. همچنین مهاجر دارابی از دولت خواست که در شرایط سخت اقتصادی با شجاعت در کنار بخش خصوصی باشد و این بخش نیز ظرفیت‌هایی که در توان و شایسته آن است را انجام و بروز دهد.
باید گفت: مازندران، با بادهای دریای مازندران، منتظر است تا بادبان‌های تجارتش باد بگیرند؛ و اتاق بازرگانی، ناخدای این کشتی است که قول می‌دهد، اسکله امن را پیدا کند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *