به گزارش پایگاه خبری باران شمال، سید شمسالدین حسینی، رئیس کمیسیون اقتصادی مجلس شورای اسلامی، در آیین افتتاح پروژههای گرامیداشت هفته دولت با تأکید بر ضرورت تحلیل واقعبینانه و منصفانه از وضعیت اقتصادی کشور اظهار داشت: تحلیلگران و متولیان امر باید در بررسی ریشههای چالشهای موجود هوشیار باشند تا در دام سادهانگاری و تحلیلهای یکسویه گرفتار نشوند؛ یکی از این خطاهای راهبردی، متهم کردن صرف جنگ و پنهان کردن تمام ضعفها و ناکارآمدیها در پس این مسئله است.
وی با اشاره به ریشههای تاریخی بحران انرژی در کشور افزود: اینکه امروز کشور ما از صادرکننده بنزین و گازوئیل به واردکننده تبدیل شده است، موضوعی نیست که بتوان آن را صرفاً به تحولات اخیر و شرایط جنگی نسبت داد. این روند تخلیه منابع و بروز ناترازیها سالها پیش و در دورانی کلید خورد که کشور اصلاً درگیر جنگ نبود؛ بنابراین ربط دادن تمام مشکلات ساختاری و ناترازی سوخت به مسئله جنگ، سرپوش گذاشتن بر روی شیوههای غلط مدیریتی است.
رئیس کمیسیون اقتصادی مجلس شورای اسلامی در ادامه با رد دیدگاه مقابل که اثرات جنگ را بهطور کامل انکار میکند، تصریح کرد: از سوی دیگر، اگر یک اقتصاددان و کارشناس ادعا کند که جنگ و تنشهای نظامی هیچ پیامدی برای اقتصاد ندارد، این گزاره نیز با منطق و واقعیت علمی سازگار نیست. وقتی در اثر حملات، پالایشگاههای گازی هدف قرار میگیرند و ظرفیت تولید از ۸۰۰ میلیون مترمکعب به ۶۰۰ میلیون مترمکعب کاهش مییابد، در شرایطی که پیش از آن هم به دلیل سوءمدیریتها با مضیقه گاز روبهرو بودهایم، فشار بر شبکه انرژی مضاعف میشود. در چنین حالتی ناچاریم سوخت مایع را جایگزین گاز در نیروگاهها کنیم که این چرخه مستقیماً بر عرضه سوخت در جایگاهها و پمپبنزینها اثر منفی میگذارد.
حسینی همچنین به پیامدهای مالی شرایط بحرانی اشاره کرد و گفت: علاوه بر خسارات فیزیکی، تأمین مالی هزینههای جنگ به طور طبیعی به انبساط و افزایش پایه پولی منجر میشود؛ رشد پایه پولی افزایش نقدینگی را در پی دارد و در نهایت این نقدینگی به جهش تورم دامن میزند. بنابراین انکار اثرگذاری جنگ بر سفره مردم و شاخصهای کلان اقتصادی نیز یک آدرس غلط است.
نماینده مجلس شورای اسلامی در پایان سخنان خود با هشدار نسبت به تبعات شکاف اجتماعی حاصل از این قرائتهای افراطی تأکید کرد: پنهان کردن مشکلات کشور زیر کلاهگیس جنگ و چشمپوشی از سهم سوءمدیریتها از یکسو، و ادعای بیاثر بودن جنگ از سوی دیگر، شکلدهی به دوگانههای مخربی است که نهتنها مایه وحدت و همافزایی نخواهد شد، بلکه زمینهساز ایجاد تفرقه، شکستن وفاق و در نهایت نفاق در جامعه میشود.
دیدگاهتان را بنویسید