از شکوفاییِ کلام تا تعالیِ فرهنگ؛ چشم‌اندازی نو برای شاعرانِ مازندرانی

به گزارش پایگاه خبری باران شمال، در سرزمینی که واژه، مقدس‌ترین ابزار برای بیان ناگفته‌هاست، شعر نه تنها هنرِ سخن‌وری، که بستری برای «اندیشه‌ورزی» است. در میانِ استان‌های کشور، مازندران، دیارِ سبزِ علویان، همواره پایتختِ حماسه‌سرایی و تغزل بوده است؛ سرزمینی که با «امیری‌خوانی» و نجوای شبانه‌ی شالیزارها، گره‌ای ناگسستنی با شعر دارد.

امسال اما این تقارنِ زمانی، رنگ و بویی متفاوت در مازندران به خود گرفته است. برگزاری «همایش بزرگ شاعران استان» در بابل، به همت اداره‌کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان و همراهی اداره شهرستان بابل، بیش از آنکه یک محفلِ صرفاً ادبی باشد، یک «بیانیه» است؛ بیانیه‌ای که نشان می‌دهد مدیریت فرهنگیِ استان، فراتر از شعارهای مرسوم، به «زیرساخت‌های معنوی» جامعه توجهی ویژه دارد.

واقعیت این است که در وانفسایِ هیاهویِ اخبارِ حوزه‌های سخت‌افزاری و پروژه‌های عمرانی، نقشِ «فرهنگ» به عنوان پیشرانِ توسعه، اغلب مغفول می‌ماند. اما عملکرد اخیر مدیریت اداره‌کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان مازندران، نشان می‌دهد که جناب آقای محمدی، با درکی عمیق از ضرورتِ «توازنِ میانِ توسعه و تعالی»، به جد، ارتقای وضعیت فرهنگی استان را در دستور کار قرار داده است. ایشان به‌خوبی دریافته‌اند که اگر مازندران بخواهد در افق‌های کلانِ توسعه‌ی گردشگری و زیرساختی در کشور بدرخشد، باید «هویتِ فرهنگی» خود را بازسازی و تقویت کند.

شعر در مازندران، فقط ادبیات نیست؛ شعر، هویتِ بصری و شنیداریِ این دیار است. از اشعارِ حماسی که در بطنِ تاریخِ مبارزاتِ این مردم نهفته است تا غزل‌هایِ لطیفی که در دامنِ البرز متولد می‌شوند، همگی سرمایه‌هایی هستند که اگر به درستی مدیریت شوند، می‌توانند به ابزاری قدرتمند برای «دیپلماسی فرهنگی» مازندران تبدیل گردند.

برگزاری این همایش در مجتمع فرهنگی و سینمایی «باغ هنر» بابل، انتخابی هوشمندانه است. بابل، به عنوان یکی از کانون‌های جوششِ هنر و ادب در شمال کشور، همواره میزبانِ دغدغه‌مندانِ این حوزه بوده است. گرد هم آمدنِ شاعران پیشکسوت و جوان در این رویداد، فرصتی طلایی است تا نه تنها «شعر» تکریم شود، بلکه «شاعر» به عنوان یک عنصرِ اجتماعیِ کنشگر، مورد حمایتِ ساختارِ اداری قرار گیرد.

اما آنچه باید به عنوان یک مطالبه‌ی جدی از سوی جامعه رسانه‌ای استان مطرح شود، این است که این رویدادها نباید به پایانِ راه تبدیل شوند. ما به «تداوم» نیاز داریم. همان‌طور که در پروژه‌های عمرانی، «زنجیره‌ی تامین» و «تداومِ ساخت» مهم است، در فرهنگ نیز باید حلقه‌ی وصلِ شاعران به جامعه تقویت شود. نیاز داریم تا اشعارِ بومیِ مازندران، نه تنها در محافلِ بسته، که در جریانِ اصلیِ فرهنگِ عمومی و رسانه‌ها نفوذ کند. نیاز داریم که زیرساخت‌های لازم برای چاپِ آثارِ فاخرِ شاعرانِ بومی، بیش از پیش فراهم شود و نقدِ ادبی، جایگاهی شایسته در نشریاتِ استان بیابد.

نکته حائز اهمیت در همایشِ پیش‌رو، توجه به «نسلِ نو» است. شاعرانِ جوانِ مازندرانی، با نگاهی مدرن و در عین حال وفادار به اصالت‌ها، در حال خلقِ آثاری هستند که می‌تواند مازندران را به قطبِ شعرِ معاصر تبدیل کند. حمایتِ قاطعِ اداره‌کل ارشاد از این جریانِ بالنده، تضمین‌کننده‌ی فردایی است که در آن، نامِ مازندران با قلم‌هایِ استوارِ جوانانش گره خورده است.

ما در «باران شمال»، همواره بر این باور بوده‌ایم که توسعه، بدون پیوستِ فرهنگی، درهایِ بسته را نمی‌گشاید. از این رو، اقداماتِ اخیرِ اداره‌کل فرهنگ و ارشاد اسلامی مازندران را به فال نیک می‌گیریم و معتقدیم که این مسیر، اگر با تداوم و نگاهِ راهبردی همراه باشد، می‌تواند «مازندرانِ فرهنگی» را به جایگاهِ واقعی‌اش در سطوحِ ملی برساند.

شعر، صدایِ بی صدایان است و شاعر، دیده‌بانِ دلسوزِ اجتماع. بیایید در این روز، فارغ از هرگونه نگاهِ اداری، به این بیاندیشیم که چگونه می‌توانیم «شعر» را به سفره‌هایِ مردم، به در و دیوارِ شهرها و به برنامه‌هایِ توسعه‌ایِ استان پیوند بزنیم. «همایش بزرگ شاعران استان مازندران»، نقطه عطفی برای یادآوری این حقیقت است که اگرچه اقتصاد و زیرساخت، بدنه‌ی جامعه را می‌سازند، اما این «فرهنگ و شعر» است که به این بدنه‌، «روح» می‌بخشد.
به امیدِ آنکه این رویداد، سرآغازی باشد برای فصلی نو در کتابِ قطورِ هنرِ مازندران؛ فصلی که در آن، صدای شاعرانِ مازندران، طنین‌اندازِ دشت‌ها و کوه‌هایِ این سرزمینِ کهن باشد.