چنان‌که برخی رژیم‌های اروپایی به «تاریخی» بودن آن اشاره می‌کنند، به رسمیت شناختن استقلال فلسطین نه یک اقدام عدالت‌خواهانه و نه یک نشانه پشیمانی است، بلکه تسلیم ناگزیر در برابر قدرت رو به رشد محور مقاومت و شکست کامل سیاست خاورمیانه‌ای خود آن‌هاست.

در حالی که دولت‌های اروپایی همچنان بر حمایت بی‌قیدوشرط از اقدامات نظامی اسرائیل در غزه اصرار می‌ورزند، خیابان‌های برلین، پاریس، رم و دیگر شهرهای قاره سبز به صحنه‌ای از خشم مدنی تبدیل شده است؛ اعتراضاتی که نه تنها ریشه در نگرانی‌های بشردوستانه دارد، بلکه نمادی از مبارزه دیرینه اروپا با سایه‌های فاشیسم و نژادپرستی است، و این بار، با الهام از جنبش‌های اجتماعی پس از جلیقه زردها، به چالش کشیدن سیاست‌های نولیبرالیستی و ژئوپلیتیکی رهبران قاره را هدف قرار داده است.