شعر شهریار، شناسنامه عاطفی ماست. فراتر از وزن و قافیه، او کلمات را از قلبش وام گرفت تا در روزمرگی‌های مردم، از دلتنگی برای مادر تا نوستالژیِ حیدربابا، خانه‌ای امن بسازد.