رئیس ستاد هفتمین دوره انتخابات شوراهای اسلامی شهر و روستا در مازندران با اشاره به آغاز فرآیند بررسی صلاحیت‌ها در مازندران؛ از رشد ۴ درصدی تعداد داوطلبان متقاضی نسبت به دوره قبل، در انتخابات هفتمین دوره انتخابات شوراهای اسلامی شهر خبرداد و گفت: اقتدار مردم مازندران در انتخابات بار دیگر به منصه ظهور خواهد رسید.

جلسه ستاد انتخابات استان مازندران برگزار و بر ضرورت هماهنگی مستمر، اجرای دقیق قوانین انتخاباتی و آمادگی کامل فرمانداران و بخشداران برای انتخابات سال ۱۴۰۵ تأکید شد.

ناامنی اقتصادی و اجتماعی، یکی از محرک‌های اصلی این چرخه است. وقتی بیکاری همچون علف هرز رشد می‌کند یا تورم جیب‌ها را خالی می‌نماید، ترس از «دشمن خارجی» مهاجران، رقبای اقتصادی یا همسایگان شعله‌ور می‌شود.

نشست اتاق‌های بازرگانی، دریچه‌ای به سیل سرمایه‌های جهانی در استانی که ۳.۳ درصد تولید ناخالص ملی را با سرانه دو برابری متوسط کشور به خود اختصاص می‌دهد.

تحریم‌های شورای امنیت و بازگشت آن‌ها با سازوکار موسوم به «مکانیسم ماشه»، به دغدغه‌ای جدی در فضای سیاسی کشور تبدیل شده است. در چنین شرایطی، اختلافات سیاسی داخلی اگر به‌درستی مدیریت نشود، می‌تواند همان چیزی باشد که طرف مقابل در بیرون به‌دنبالش است، تصویری از جامعه‌ای شکاف‌خورده و ناتوان از همگرایی.

آیت‌الله محمدباقر محمدی لائینی بر ضرورت استفاده از هنر و رسانه برای تبیین پیام غدیر تأکید کرد.

خاورمیانه امروز، بیش از هر زمان دیگری، به بشکه باروتی می‌ماند که هر جرقه‌ای می‌تواند آن را شعله‌ور کند. از یک سو، مذاکرات احیای برجام در وین همچنان در هاله‌ای از ابهام پیش می‌رود.

در حالی که مازندران به عنوان یکی از قطب‌های اقتصادی شمال کشور، سال‌هاست با کوهی از پروژه‌های نیمه‌تمام دست و پنجه نرم می‌کند، استاندار جدید استان با تأکید بر رویکردی علمی و برنامه‌ریزی دقیق، نویدبخش تحولی اساسی در مدیریت منابع و اتمام طرح‌های بر زمین‌مانده شده است.

حضور سپاه در عرصه‌های غیرنظامی، «کسب‌وکارِ انتفاعی» نیست؛ مأموریتی قانونمند، امنیت‌گرا و محرومیت‌زداست که در نظریه و عملِ جهان امروز سابقه روشن دارد. با این منطق، «سپاهِ سازنده» ادامه طبیعی «سپاهِ حافظ» است؛ و تضعیف این پیوند، دقیقاً همان چیزی است که رقبای منطقه‌ای و معارضان بیرونی امیدوارند در ایران ببینند.

جنجال‌های اخیر بر سر سخنان دکتر یونسی رستمی استاندار مازندران، نمونه‌ای روشن از آن است که چگونه یک جمله، وقتی از بستر اصلی‌اش جدا شود، می‌تواند به ابزاری برای تسویه‌حساب‌های قدیمی تبدیل گردد. این ماجرا بیش از آن‌که حاصل یک نقد رسانه‌ای باشد، بوی انتقام‌جویی می‌دهد.