در چند دهه گذشته، نفت نبض اقتصاد جهانی را در دست داشت و چالش‌های منطقه‌ای، درگیری‌های ژئوپلیتیکی و حتی جنگ‌های جهانی عمدتاً حول این سوخت سیاه می‌چرخید.

امنیت اقتصادی، فراتر از مفهوم سنتی امنیت جسمانی، شامل ثبات در حوزه‌های اجتماعی و فرهنگی نیز می‌شود.

در حالی که دولت‌های اروپایی همچنان بر حمایت بی‌قیدوشرط از اقدامات نظامی اسرائیل در غزه اصرار می‌ورزند، خیابان‌های برلین، پاریس، رم و دیگر شهرهای قاره سبز به صحنه‌ای از خشم مدنی تبدیل شده است؛ اعتراضاتی که نه تنها ریشه در نگرانی‌های بشردوستانه دارد، بلکه نمادی از مبارزه دیرینه اروپا با سایه‌های فاشیسم و نژادپرستی است، و این بار، با الهام از جنبش‌های اجتماعی پس از جلیقه زردها، به چالش کشیدن سیاست‌های نولیبرالیستی و ژئوپلیتیکی رهبران قاره را هدف قرار داده است.

سیاست خارجی ایران در سال‌های اخیر گرفتار نوعی خوش‌بینی خیالی نسبت به نظام بین‌الملل شده که جهان پر از خشونت و نقض قوانین را همچون فضایی آرام و عادلانه می‌بیند.